Ja Katolik
Teologia zwykłego zjadacza chleba

Zesłanie Ducha Świętego

27 maja 2012

Dz 2,1-11; 1 Kor 12,3-7.12-13; J 20,19-23
Zesłanie Ducha Świętego jest momentem oficjalnych narodzin Kościoła. To właśnie pięćdziesiątego dnia po zmartwychwstaniu Chrystusa, zwanego dlatego Pięćdziesiątnicą, został zesłany zapowiadany Duch Święty, który stał się mocą i przewodnikiem Kościoła, jako instytucji zbawczej Jezusa Chrystusa. I chociaż ten Duch Święty towarzyszył od początku poczynaniom Jezusa na ziemi, a także po Jego zmartwychwstaniu, jednak dopiero teraz po odejściu Chrystusa, po Jego wniebowstąpieniu przejął On rolę czołowego działacza w pozostawionym po Mistrzu Kościele. Stąd Jego zesłanie na pierwotny Kościół jest tak mocno podkreślone: wyrażone w symbolice ognistych języków czy podmuchu silnego wiatru. Niektóre przekazy ewangeliczne, tak jak ten dzisiejszy z Jana, nie oddzielają czasowo tych dwóch wydarzeń: zmartwychwstania i wniebowstąpienia, biorąc pod uwagę inny Boski punkt widzenia, dla którego czas nie gra roli. Jednakże przesłanie dzisiejszego dnia jest jedno: Duch Święty po odejściu Jezusa do nieba jest mocą i przewodnikiem Kościoła, do tego stopnia, że: „nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: Panem jest Jezus. On jest rozdawcą darów, które mają na celu pobudzić i jednoczyć działający Kościół Chrystusowy. Taki stan rzeczy jest aktualny po dziś dzień.