Ja Katolik
Teologia zwykłego zjadacza chleba

V niedziela wielkiego postu

6 kwietnia 2014

Ez 37,12-14; Rz 8,8-11; J 11,1-45
Jednym z ostatnich akordów tematycznych Wielkiego Postu jest przypomnienie prawdy o zmartwychwstaniu ciał. Mówi o niej Stary Testament w perspektywie prorockiego powrotu ludu Izraela na swe ziemie, po wygnaniu do Babilonu w VI w. przed Chr. Prorok Ezechiel zapowiada wydobycie z grobów ciał swych ziomków, obdarzenie ich duchem Bożym, by ożyli, w wyniku czego będą mogli wrócić do swego kraju. Za tą zapowiedzią stoi sam autorytet Boży. W świetle dzisiejszej Ewangelii relacjonującej wskrzeszenia Łazarza, widzimy że w Jezusie zaczyna się spełniać to proroctwo. Ma ono tu jednak całkiem inne duchowe znaczenie. Chodzi o powrót rodzaju ludzkiego do Boga po doświadczeniu grzechu, o wskrzeszenie obumarłych grzesznych ciał skąpanych w zbawczej krwi Chrystusa, ukierunkowanie cielesnej kondycji człowieka na jej wymiar duchowy z przeznaczeniem osiągnięcia królestwa Bożego. Mocno akcentuje to dziś św. Paweł w swym liście do Rzymian. Wskrzeszenie Łazarza jest wyraźną zapowiedzią zmartwychwstania Jezusa, wydarzenia, które dopełniając Jego mękę zbawczą na krzyżu nada mocy gwarantowanym przez proroków zapowiedziom.