Ja Katolik
Teologia zwykłego zjadacza chleba

Niedziela Palmowa (czyli Męki Pańskiej)

20 marca 2016

Łk 19,28-40; Iz 50,4-7; Flp 2,6-11; Łk 22,14-23.56
Jak co roku czytania dnia dzisiejszego podkreślają wielką pokorę Syna Bożego i determinację, by dokonać dzieła Bożego zbawienia dla którego przyszedł na ten świat. Pokora jest środkiem i pierwszym podstawowym warunkiem dla spełnienia tego planu, bowiem stawia człowieka w roli stworzenia znającego swoje miejsce w stosunku do Boga stwórcy. Tak jak powinno być u początku stworzenia, w Jezusie Chrystusie i jego pokornej postawie, człowiek odnalazł swoje drogę do Boga, zobaczył w Nim swe źródło życia i prawdziwą chwałę, dla której został stworzony. Pokora i determinacja nadały postępowaniu Jezusa nakaz posłusznego wypełnienia woli Ojca, w formie jaką opisał ją list do Filipian: „Chrystus stał się dla nas posłuszny aż do śmierci, a była to śmierć na krzyżu”. „Dlatego też Bóg Go wywyższył”. Tak się odbyła naprawa skrzywionego wcześniej przez ludzki grzech świata. Pojednani w ten sposób z Bogiem w Chrystusowym krzyżu, po którym nastąpi zmartwychwstanie, winniśmy w naszym życiu naśladować Chrystusa w jego pokorze czerpiąc z łaski zbawczego krzyża, który stał się dla nas drogą do Boga. Pierwsze czytanie pokazuje uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy w niedzielę palmową, a wiwatujący tłum szukający próżnej chwały królestwa tego świata zapowiada nadejście Jego drogi krzyżowej, o której mówi dzisiejsza Ewangelia, gdy sam tłum się rozczaruje postawą Jezusa, który w swej pokorze wolał wybrać wypełnienie woli Ojca, czyli naprawę grzesznego świata.