Ja Katolik
Teologia zwykłego zjadacza chleba

22 niedziela zwykła

1 września 2013

Syr 3,17-18.20.28-29; Hbr 12,18-19.22-24; Łk 14,1.7-14
Czytania dzisiejszej niedzieli każą nam się zatrzymać na postawie pokory i jej roli w życiu chrześcijańskim. Już Syrach w ST wychwala łagodność i uniżenie jako dwie postawy jednające człowiekowi szacunek i miłość Boga oraz innych ludzi. Taki człowiek zna bowiem swoje ograniczenia i wie gdzie szukać swej prawdziwej wielkości. Nic dziwnego, że jest nazwany człowiekiem prawym i mędrcem. Mądrość Bożą objawił w pełni Chrystus, który daje nam przystęp do pełni objawienia Bożego. Stąd autor listu do Hebrajczyków śmiało może powiedzieć, że wraz z Chrystusem przystąpiliśmy „do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zebranie, do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich”. W Chrystusie, który swoim przyjściem, życiem i nauczaniem pokazał ducha prawdziwej pokory i mądrości Bożej, możemy odnajdywać pewność drogi naszego życia. Treść dzisiejszej przypowieści Jezusa, by zajmować ostatnie miejsce na biesiadach i ucztach jest ukazaniem tej prawdy od strony praktycznej.