Ja Katolik
Teologia zwykłego zjadacza chleba

10 niedziela zwykła

9 czerwca 2013

1 Krl 17,17-24; Gal 1,11-19; Łk 7,11-17
Cud ożywienia umarłego jest jednym ze znaków zbawczego przyjścia Mesjasza, o którym wspominali prorocy Starego Testamentu. Cud wskrzeszenia syna wdowy przez Eliasza w ST jest figurą niejednego cudu wskrzeszenia zmarłych przez Jezusa, czego przykład mamy w dzisiejszej ewangelii. Jest wreszcie zapowiedzią Jego zmartwychwstania, które skutecznie zapewni wszystkim życie wieczne w Jego ożywczym Duchu. Nic dziwnego, że obok strachu, jaki padł na lud z powodu widzianych cudów, rozpoznawali w Nim Mesjasza, mówiąc: ”Wielki prorok powstał wśród nas i Bóg łaskawie nawiedził lud swój”. Dobrze jest pamiętać o tym zawsze i być wdzięcznym za Jego dzieło zbawcze względem każdego z nas. Wskrzesza nas bowiem nie tylko od fizycznej śmierci ciała, ale wyzwala od wiele poważniejszej i niebezpiecznej śmierci wiecznej, z powodu grzechu. Św. Pawłowi dawało to cały czas siły, by przemierzać kraje pogańskie i głosić Ewangelię Chrystusa, mimo iż sam wcześniej był prześladowcą chrześcijan. Nigdy nie jest za późno, by uwierzyć Chrystusowi i w Jego dzieło zbawcze.